Góry Bez Granic

Dwa lata temu (bez trzech dni) poszedłem na przedwiosenno - krokusową wycieczkę w pasmo Gubałówki. Tym razem powtarzam tę trasę z moją koleżanką - tatromaniaczką. Szlak dokładnie ten sam, dokładnie go opisałem w relacji dwa lata temi, więc teraz spróbuję opisać wycieczkę skrótowo-sproketowo. Może się uda.
Przyjeżdżamy na dziki parking przed 8 rano. Już tam mocno wieje, dziś ma wiać przed południem, potem ma nieco zelżeć. Idziemy w wysokich butach licząc się z możliwym błotkiem po drodze. Koleżanka wzięła kijki i raczki, ja odpuściłem. Wg mnie raczki nie będą potrzebne, a co do kijków to wycieczka jest łatwa i ma jedno strome, acz krótkie podejście nad Płazówkę, na większości trasy kijki będą nam tylko przeszkadzać, choćby w fotografowaniu.
W drodze na Płazówkę jest trochę błotka, są miejsca z lodem na ścieżce, na szczęście krótkie i niezbyt strome. Na Płazówce pierwsze widoki na ośnieżone Tatry. Minęły dwa lata, a ten dziwny i mały domek jak stał obłożony niebieską folią, tak dalej stoi i zaśmieca krajobraz. Zdjęcie sprzed dwóch lat, nic się nie zmieniło:




Na Płazówce.





Rozległe widoki z górnej części Płazówki.



I detale.





Przed nami leśny odcinek szlaku w drodze na Mietłówkę. Leśne przedwiośnie: trochę śniegu, trochę lodu, na szczęście bardzo mało błotka. Po drodze napotykamy ślady łap misia.





Dwa lata temu hala pod Mietłówką była z jednej strony bardziej zielona, a z drugiej lekko przyprószona śniegiem. Dziś hala prezentuje się w żółtych kolorach zeszłorocznej traw, zleżałej całą zimę pod warstwami śniegu. Są chatki, są widoki na Tatry, są krokusy, jest ładna hala przypominająca te gorczańskie. Jest dobrze.





























Następna polana to Butorów. Tu spotykamy pierwszych turystów w liczbie ok. 10 osób. Sprzyja temu bliskość parkingu pod Butorowym Wierchem.
Robimy sobie tu dłuższy leżing i krokusing. Robi się cieplej, wiatr nie jest już tak dokuczliwy.









Z poprzedniego wyjazdu pamiętam rozczarowanie widokami z Butorowego Wierchu, ale w sumie nie jest daleko, koleżanka chce iść, więc idziemy.



Z Butorowa schodzimy na zielonym szlakiem pod kapliczkę na Prędówce. Po drodze kolejne krokusy.











Koleżanka pokazuje, jak robić zdjęcia krokusom.







Na Prędówce najlepsze dziś widoki na Tatry i druga grupka spotkanych dziś turystów, chyba cztery osoby. Poza tym pustka ludzka. Krokusy bardzo skromne, odpuszczamy.

























Spod Prędówki robimy pozaścieżkowy skrót do Staszelówki. Bardzo ładne łąki, szpaler modrzewi, kolejne widoki na Tatry i kolejne krokusy.















Na Staszelówce mnóstwo wybudowanych w ostatnich kilkunastu latach apartamentów wakacyjnych, a między nimi kolejne pola krokusów. Nawet jedno ładne drzewo, tak dla odmiany.









Zamykamy pętlę, wracamy na parking. Zdjęcie w lustrze i ostatnie widoki na Tatry.







Jeszcze tylko obiad w karczmie Uboc i na tym koniec wycieczki. Koleżance się podobało.

Opisałem dość skrótowo, ale i tak wyszło chyba dłużej niż u Sprocketa. Co cieszy, to trzeci weekend pod rząd w terenie i bardzo ładne krokusowe zdjęcia, które dedykuję w szczególności Dobromiłowi i Tępemu. Przez cały dzień spotkaliśmy ok. 15 osób, pełna kultura. Pustkę na szlaku dedykuję również Dobromiłowi. Nie chcę nawet myśleć, co się tego dnia działo w Dolinie Chochołowskiej.

Aż przez Twoje piękne zdjęcia, zacząłem szperać czy u mnie w Wielkopolsce czy jest szansa zrobić zdjęcia Krokusom

Hmm, myśmy tak wspominali na trasie, że chyba w podobnym okresie dwa lata temu byliśmy na Witowskiej Magurze, a Ty pisze, że to praktycznie co do kilku dni...tym razem jednak nieco się minęliśmy. I chyba o dzień?

Krokusy ładne!

Dziękuję.

Ładne drzewo. Oby żyło jak najdłużej.

_laynn pisze:Hmm, myśmy tak wspominali na trasie, że chyba w podobnym okresie dwa lata temu byliśmy na Witowskiej Magurze, a Ty pisze, że to praktycznie co do kilku dni...tym razem jednak nieco się minęliśmy. I chyba o dzień?

Sprawdź sobie, dwa lata temu byłem 17 marca.

Piękne krokusiki. Mam nadzieję, że nie uszkodziliście żadnego kwiatuszka, szkoda by było, a poza tym jest zakaz deptania krokusów!!!
One są takie piękne, delikatne i fioletowe, że aż serduszko ściska z zachwytu!!!
Jeżeli chodzi o zdjęcie poglądowe jak się robi zdjęcia krokusów, to koleżanka powinna się uczyć od Sokoła.

W sumie nie mogło sie nie udać. Wysyp krokusów, zero ludzi (na szczęście wszyscy walą na Chochołowską), piekna pogoda i dobry operator aparatu.

Niemniej największe wrażenie zrobiła na mnie dynamika uchywcona na zoomowanych fotach, szczególnie Małołączniak bajecznie wyszedł z tym hulającym wiatrem. Mega mi się podobało.

A tak to co, poniżej pewnego poziomu nie zejdziesz, fajne wyjście. Ciekaw jestem, jak odpowie Wiktor.

A co do pozycji focenia krokusów to... dawno i nieprawda.

Sebastian pisze: dwa lata temu byłem 17 marca.

No fakt - ja też. A teraz to z soboty czy niedzieli?

sokół pisze:Ciekaw jestem, jak odpowie Wiktor.

Bez przesady, proszę mnie z Sebastianem nie porównywać, do kostek mu nie sięgam.
I u mnie krokusy były na zasadzie, bo były. Nie pojechałem dla nich a w końcu trafiła się odpowiednia pogoda, na szlak, na który już od kilku lat sobie zęby ostrzyłem, w międzyczasie oglądając go na fotografiach Sebastiana i innych.

_laynn pisze:No fakt - ja też. A teraz to z soboty czy niedzieli?

Z soboty.

Czyli teraz o jeden dzień się minęliśmy.

Już nie bądź taki skromny. Oboje nie sięgacie do pięt Ceprowi. Ten to miał najlepsze kolory na zdjęciach.

sokół pisze:Już nie bądź taki skromny. Oboje nie sięgacie do pięt Ceprowi. Ten to miał najlepsze kolory na zdjęciach.

Najlepsze kolory ma Sprocket i jego magiczny filtr polaryzacyjny.

Przyjemne tereny krokusowe,najważniejsze mało ludzi.Nie byłem tam już ze dwa sezony.Może to plan na niedzielę z moimi dziewczynami.Ładnie pizgało po wierzchołkach.

Tak sobie zwróciłem uwagę na tytuł i jestem w jeszcze większym szoku, że te krokusy maja już 2 lata. Za kilka lat będą wielkie jak maki albo rzepak.

sprocket73 pisze:Tak sobie zwróciłem uwagę na tytuł i jestem w jeszcze większym szoku, że te krokusy maja już 2 lata. Za kilka lat będą wielkie jak maki albo rzepak.

A za 20 lat jak to drzewo.