Góry Bez Granic

Przyszedł czas na kolejny wypad w Alpy, w tym roku to już drugi wyjazd - w czerwcu z powodu wielkiego śniegu nie udało sie wejść na Sulzkogel. Minęły trzy miesiące, pogoda sprawdzona, śniegu nie ma ... jedziemy. Jak wiecie mieszkam w Szczecinie i każda taka eskapada to ponad 1 tys km w jedną stronę trochę daje po czterech literach, apartament zarezerwowałem przez Arbnb w miejscowości Habichen obok Oetz. Wyjazd w sobotę 26.09 około 4.30 rano tylko ja i moja żona Bernadeta. Droga minęła nam bardzo fajnie, pierwszy raz przejechałem całą trasę bez dodatkowego tankowania czyli jeden zbiornik ropy starczył na 932 km i jeszcze został zapas - tempomat robi robotę Na miejscu byliśmy w sobotę około 15.00, meldunek , szybki prysznic i jako że była piękna pogoda szkoda było siedzieć w pokoju, postanowiliśmy gdzieś wyskoczyć. Padło na wodospad położony zaledwie 12 km od habichen - Stuibenfall bardzo wysoki i ładny 159 metrów wysokości. Wejście na wodospad darmowe ale parking płatny - 5 euro za cały dzień.

Pogoda nam dopisała wyśmienicie, lepszej nie mogliśmy sobie wymarzyć codziennie 11-12 godzin słońca temperatury około 25-28 stopni Celsjusza i całkowicie bezchmurne niebo. Drugiego dnia w niedzielę, pobudka o 5 rano, zapakowaliśmy plecaki, termosy, rękawice, cały sprzęt i wyjechaliśmy do Kuhtai 18 km od Habichen, samochód zostawiliśmy na darmowym parkingu - były tylko trzy samochody po za tym parking pusty.Na parkingu bylismy przed 7.00 i wystartowaliśmy w kierunku upragnionego Sulzkogla. Trasa świetna , bez śniegu fajnie się szło, ostatnie metry to już wspinaczka na czterech kończynach, spora ekspozycja i brak jakichkolwiek ułatwień (lin czy łańcuchów) super szlak. Na szczycie byliśmy około 10.30 pokonaliśmy 1192 metry przewyższenia, tu pare zdjęć:

Jeszcze parę zdjęć

I jeszcze kilka

Powrót do apartamentu był wesoły, udało sie wejść na 3020 mnpm, szczyt oficjalnie ma 3016 ale gps pokazał 3020 mnpm, bylismy mega zmęczeni zrobiliśmy ponad 18 km pieszo na górskich szlakach i ponad 1100 metrów przewyższeń, wszystko zrekompensowały piękne widoki i świadomość wdrapania się na tak wysoki szczyt. Niebawem opiszę drugi dzień w górach, bo nie usiedzieliśmy na tyłkach i w poniedziałek znowu poszliśmy na szlak. A tu jeszcze kilka fotek

Gratulacje!

Tempomat raczej dodaje spalania, ale za to ułatwia jadę, mniej się człowiek męczy. Czekam na więcej zdjęć - tzn z pozostałych dni.

Mnie tempomat usypia, na szczęście zapomniałem, jak się go włącza

Ależ ambitne wycieczki wysokogórskie! Gratuluję i zazdraszczam, bo być może ja nigdy 3000 metrów nie osiągnę.
Wodospad imponujący.

Wspaniały wodoryj.