Trzy dni w Tatrach

Relacje z Tatr polskich i słowackich.
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7450
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Trzy dni w Tatrach

Postautor: Sebastian » 2026-11-20, 19:14

Październikowy weekendowy półmasowy wyjazd w Tatry, będący pogodową rekompensatą za wrześniowe Jeseniki, gdzie warunki mogły być lepsze (ale mogły być też gorsze).

[narzekanie] Chmur było tym razem tyle, co kot napłakał [/narzekanie]

Jedziemy w siedem osób, w tym Renia, moja koleżanka z którą jeżdżę w góry, wraz ze swoim mężem oraz jeszcze trzy inne osoby. Nie wszyscy z grupy mają odpowiednie przygotowanie kondycyjno-górskie, poza tym wiek też swoje robi, wyjazd ma być towarzyski, bez napinki i o zgrozo, bez wczesnego wstawania. U mnie z kondycją już też słabiej, ale wczesne wstawanie w góry jest dla mnie nadal źródłem radości, niemniej podporządkuję się.
Bazę mamy w Jurgowie, tak wygląda:

Dzień pierwszy - piątek.

Wyjeżdżamy z Krakowa. Idziemy na Osterwę, więc Jurgów mamy po drodze. Zajeżdżamy do apartamentów, zostawiamy część rzeczy i komasujemy się do dwóch samochodów, by zaoszczędzić na benzynie i parkowaniu.

Startujemy z Szczyrbskiego Stawu. Ku mojemu zdumieniu grupa nie zamierza obejść stawu dookoła, tylko prostą drogą iść do Popradzkiego Stawu. W obliczu słońca i cudownych kolorków dla mnie to niewybaczalny błąd. Pomimo, że nie jestem kierownikiem wycieczki, przekonuję grupę, że obejście stawu jest obowiązkowe i kropka. Nawet specjalnie nie protestują.

Obrazek

Obrazek
Nasza cudowna siódemka (siódma osoba robi zdjęcie komórką).

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Potem doskonale wszystkim znany czerwony szlak do Popradzkiego Stawu. Słońce, kolorki, kosodrzewina w dole, skaliste turnie w górze, tłum na szlaku - tatrzańska rzeczywistość. Ale i tak w porównaniu z widzianymi przeze mnie obrazkami z Giewontu czy Szpiglasowej Przełęczy z tego okresu to niemalże pustynia ludzka.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
cudowne jesienne kolorki

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
przekwitnięta wierzbówka kiprzyca

Obrazek

Obrazek

Obrazek

W schronisku przy Popradzkim Stawie jemy, pijemy, na co kto ma ochotę i ruszamy na Przełęcz Pod Osterwą. Ja idę pod górę po „wspomaganiu" fasolową polewką, dobrze że nikt za mną nie idzie w bliskiej odległości.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Ścieżka jest w fatalnym stanie, strasznie wielkie kamienie, poza tym zalega trochę świeżo spadłego śniegu, który w słońcu się topi i robi się ślisko, a nie mamy raczków. W Sudetach jest jednak bardziej komfortowo na szlakach, czasem nawet jest asfalt!

Obrazek

Pomimo częstych przystanków fotograficznych melduję się na przełęczy jako trzeci z grupy, pierwsza jest oczywiście Renia-samochodzik. Chyba nie jest jeszcze ze mną tak źle.

Od razu idę na Osterwę, choć w zasadzie nie wolno, zakaz. Renia z jeszcze jedną osobą czeka na resztę grupy i po jakiejś chwili wszyscy już siedzimy na szczycie i szczytujemy:

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Inne Tatry, wcale nie gorsze.

Obrazek
zaduma z batonem w dłoni

Wracamy do Popradzkiego Stawu tą samą drogą, Renia z przodu, ja jako drugi, reszta gdzieś w tyle. A myślałem, że to u mnie kiepsko z formą.
Czekamy na resztę grupy przy stawie.
Schodzimy na dół asfaltem do parkingu elektryczki „Popradzkie Pleso", pod koniec już w świetle latarek czołowych i wracamy do Jurgowa.

c.d.n.

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 14 gości