Góry Opawskie i Jesioniki
: 2026-03-15, 21:45
Hej
To moja kolejna próba szukania pięknej zimy i zbierania szczytów do odznak.
Tym razem wybrałem się w wschodnie sudety.
Już przed 07:00 rano byłem na szlaku na granicy polsko-czeskiej. Celem była Kalwaria (385 m n.p.m.) jest najwyższe wzniesienie Przedgórza Paczkowskiego po polskiej stronie. Zaparkowałem od czeskiej strony i polami ruszyłem w krótką kilkusetmetrową drogę. Mróz dokuczał bardzo szybko, aż musiałem trochę pobiegać i postraszyć sarny. Prognozy pogody wskazywały, że cały weekend ma być pochmurny i ma padać deszcz. Ku mojemu zdziwieniu wschód okazał się ładny i mnie bardzo to ucieszyło. Na zdjęciu Biskupia Kopa, na której będę już wieczorem
Cisza spokój to był poranek bardzo dobrze zaczęty. Szczyt pośród niczego.
Příčný vrch
Zlatý Chlum
Sokoli vrch
Zobaczcie jak pogoda w 30 minut potrafi się całkowicie odmienić, zaszło słońce, chmury schowały wierzchołki. (na zdjęciu Keprnik) A ja szusowałem asfaltem pod podejście.
Oto moja trasa: https://mapa-turystyczna.pl/route/1scl1
W ten weekend miało nastąpić ocieplenie. Tak czułem, że temperatura wędruje powyżej zera, bo śnieg się zaczął kleić. Jednak gdy wchodziłem wyżej to temperatura spadała. Na szlaku jak na te warunki trochę ludzi było, najwięcej narciarzy mijałem. Samo podejście takie jednostajne, takie nie za ostre, ale cały czas do góry.
Zaczął padać śnieg, opady z czasem stawały się coraz mocniejsze. Warunki zrobiło się całkowicie zimowe. Próbowałem to ująć na moich fotografiach.
Gdy wszedłem na grań zaczęło się robić mega mgliście, temperatura spadła myślę, że do -5 lekko. Wiał bardzo zimny wiatr. Jednak narciarzy to nadal nie odstraszało, byłem naprawdę zdziwiony, bo co chwilę ich mijałem.
Szczyt zdobyty, ja zmrożony. Napiłem się moich musów owocowych i ruszyłem dalej. W sumie zależało mi najbardziej żeby się schować do lasu. Śniegu było tutaj sporo, mocno się zapadałem.
Chciałem dojść do szczytu Cervena Hora, ale stwierdziłem, że przy takich warunkach nie ma to żadnego sensu. Dlatego postanowiłem iść przez Vřesová studánka. To był świetny wybór. Można było wejść do środka schronić się przed wiatrem. W dodatku świecił się znicz przy którym ogrzałem dłonie. Jak widzicie na zdjęciu jest drabinka na górę, więc można tutaj awaryjnie przenocować.
Miało tu być w pobliżu jakieś kamienne okno, ale nic takiego nie spotkałem, za to miałem chwilowy problem z nawigacją. Nie wiedziałem gdzie jest odbicie na zielony szlak. GPS trochę wariował, oznaczeń nie było. Skorzystałem z kompasu i tak zacząłem się kierować jednym wytyczonym śladem.
Zapadałem się tutaj czasem prawie po kolana.
Szlak się odnalazł, a ja schodziłem powoli w dół. Z tej strony było bardziej stromo. Nawet się w jednym miejscu wywaliłem i obiłem sobie łokieć
Tym niżej tym mgła się rozchodziła i udało mi się zobaczyć drobny widoczek przy skałkach przy szczycie Točník. Nie spodziewałem się tego kompletnie.
Potem to już nawet słońce zaczęło się przebijać przez chmury co mi dało szansę na pobawienie się aparatem. Tak przyjemnie zakończyłem dzisiejszy szlak.
To nie koniec wrażeń, na nocleg postanowiłem wybrać Górski Dom Turysty Pod Biskupią Kopą.
Zaparkowałem po czeskiej stronie na parkingu Petrovy Boudy stąd niecała godzinka trasy.
https://mapa-turystyczna.pl/route/3lw25
Przełęcz jest dosyć wysoko więc podejścia jest zaledwie niecałe 200m. Zabrałem wszystko co trzeba i ruszyłem. To będzie mój drugi raz na Biskupiej Kopie. Spotkałem rodzinkę bałwanów
Góry Opawskie są specyficzne, lasy zdegradowane przez susze i kornika tworzą jedyny w swoim rodzaju krajobraz. Miałem dużą przyjemność wędrować po tym szlaku z taką panoramą. Rozglądałem się na boki i sprawdzałem na mapie czy tam na tych górkach idzie jakiś szlak.
Na zdjęciu po prawo ten wystający z daleka wierzchołek to Vysoka hora 1031m n.p.m. Centralnie przed nami Solna hora i Kutny rch.
Co ciekawe dojrzałem jakieś szczyty pomiędzy dwoma tymi wierzchołkami. Nie ma ich nazw na mojej mapie, ale za nimi leży Mlzny Kopec.
Wysokie partie Gór Opawskich - Privny vrch
Dlaczego tutaj są takie wielkie słupy graniczne?
Dobrze być już w Polsce. Za chwilę ukazała mi się wieża na Biskupiej Kopie - "18-metrowa murowana wieża widokowa wybudowana w 1898 roku, należąca do naszych południowych sąsiadów, podobnie jak i niewielka baza gastronomiczna z ławkami i stołami." Od mojego ostatniego pobytu sporo tu się zmieniło. Trwa rozbudowa, nowe stoliki, sklepik, pełno tablic informacyjnych. Co najlepsze zaczęło wychodzić słońce.
Oj na taki moment to ja czekałem z pół roku jak nie dalej. Nagle patrzę, tu światło tworzy prawdziwą magię, przebija się pięknie przez chmury. Tak tylko latałem po śniegu i pstrykałem fotki. Śmiałem się, że chociaż będę miał jakieś jedno ładne zdjęcie do pokazania koledze, który tutaj mieszka i bywa tu bardzo często.
Dotarłem do miejsca mojego noclegu. Bardzo miły pan obsługiwał, w środku parę osób, zamówiłem zupę czosnkową (nie była blendowana, nie mój klimat). Na sali ładnie, krawaty tworzyły klimat i historię tego miejsca. Pokoje też w porządku, ciepło i gniazdko w pokoju. Nie mogłem na nic narzekać, a jeszcze miałem super widok nocny na Prudnik i okoliczne miejscowości. Gdyby nie cena 120zł za pokój jednoosobowy to bym tutaj z chęcią wrócił
Dzień 2 wkrótce...
To moja kolejna próba szukania pięknej zimy i zbierania szczytów do odznak.
Tym razem wybrałem się w wschodnie sudety.
Już przed 07:00 rano byłem na szlaku na granicy polsko-czeskiej. Celem była Kalwaria (385 m n.p.m.) jest najwyższe wzniesienie Przedgórza Paczkowskiego po polskiej stronie. Zaparkowałem od czeskiej strony i polami ruszyłem w krótką kilkusetmetrową drogę. Mróz dokuczał bardzo szybko, aż musiałem trochę pobiegać i postraszyć sarny. Prognozy pogody wskazywały, że cały weekend ma być pochmurny i ma padać deszcz. Ku mojemu zdziwieniu wschód okazał się ładny i mnie bardzo to ucieszyło. Na zdjęciu Biskupia Kopa, na której będę już wieczorem
Cisza spokój to był poranek bardzo dobrze zaczęty. Szczyt pośród niczego.
Příčný vrch
Zlatý Chlum
Sokoli vrch
Zobaczcie jak pogoda w 30 minut potrafi się całkowicie odmienić, zaszło słońce, chmury schowały wierzchołki. (na zdjęciu Keprnik) A ja szusowałem asfaltem pod podejście.
Oto moja trasa: https://mapa-turystyczna.pl/route/1scl1
W ten weekend miało nastąpić ocieplenie. Tak czułem, że temperatura wędruje powyżej zera, bo śnieg się zaczął kleić. Jednak gdy wchodziłem wyżej to temperatura spadała. Na szlaku jak na te warunki trochę ludzi było, najwięcej narciarzy mijałem. Samo podejście takie jednostajne, takie nie za ostre, ale cały czas do góry.
Zaczął padać śnieg, opady z czasem stawały się coraz mocniejsze. Warunki zrobiło się całkowicie zimowe. Próbowałem to ująć na moich fotografiach.
Gdy wszedłem na grań zaczęło się robić mega mgliście, temperatura spadła myślę, że do -5 lekko. Wiał bardzo zimny wiatr. Jednak narciarzy to nadal nie odstraszało, byłem naprawdę zdziwiony, bo co chwilę ich mijałem.
Szczyt zdobyty, ja zmrożony. Napiłem się moich musów owocowych i ruszyłem dalej. W sumie zależało mi najbardziej żeby się schować do lasu. Śniegu było tutaj sporo, mocno się zapadałem.
Chciałem dojść do szczytu Cervena Hora, ale stwierdziłem, że przy takich warunkach nie ma to żadnego sensu. Dlatego postanowiłem iść przez Vřesová studánka. To był świetny wybór. Można było wejść do środka schronić się przed wiatrem. W dodatku świecił się znicz przy którym ogrzałem dłonie. Jak widzicie na zdjęciu jest drabinka na górę, więc można tutaj awaryjnie przenocować.
Miało tu być w pobliżu jakieś kamienne okno, ale nic takiego nie spotkałem, za to miałem chwilowy problem z nawigacją. Nie wiedziałem gdzie jest odbicie na zielony szlak. GPS trochę wariował, oznaczeń nie było. Skorzystałem z kompasu i tak zacząłem się kierować jednym wytyczonym śladem.
Zapadałem się tutaj czasem prawie po kolana.
Szlak się odnalazł, a ja schodziłem powoli w dół. Z tej strony było bardziej stromo. Nawet się w jednym miejscu wywaliłem i obiłem sobie łokieć
Tym niżej tym mgła się rozchodziła i udało mi się zobaczyć drobny widoczek przy skałkach przy szczycie Točník. Nie spodziewałem się tego kompletnie.
Potem to już nawet słońce zaczęło się przebijać przez chmury co mi dało szansę na pobawienie się aparatem. Tak przyjemnie zakończyłem dzisiejszy szlak.
To nie koniec wrażeń, na nocleg postanowiłem wybrać Górski Dom Turysty Pod Biskupią Kopą.
Zaparkowałem po czeskiej stronie na parkingu Petrovy Boudy stąd niecała godzinka trasy.
https://mapa-turystyczna.pl/route/3lw25
Przełęcz jest dosyć wysoko więc podejścia jest zaledwie niecałe 200m. Zabrałem wszystko co trzeba i ruszyłem. To będzie mój drugi raz na Biskupiej Kopie. Spotkałem rodzinkę bałwanów
Góry Opawskie są specyficzne, lasy zdegradowane przez susze i kornika tworzą jedyny w swoim rodzaju krajobraz. Miałem dużą przyjemność wędrować po tym szlaku z taką panoramą. Rozglądałem się na boki i sprawdzałem na mapie czy tam na tych górkach idzie jakiś szlak.
Na zdjęciu po prawo ten wystający z daleka wierzchołek to Vysoka hora 1031m n.p.m. Centralnie przed nami Solna hora i Kutny rch.
Co ciekawe dojrzałem jakieś szczyty pomiędzy dwoma tymi wierzchołkami. Nie ma ich nazw na mojej mapie, ale za nimi leży Mlzny Kopec.
Wysokie partie Gór Opawskich - Privny vrch
Dlaczego tutaj są takie wielkie słupy graniczne?
Dobrze być już w Polsce. Za chwilę ukazała mi się wieża na Biskupiej Kopie - "18-metrowa murowana wieża widokowa wybudowana w 1898 roku, należąca do naszych południowych sąsiadów, podobnie jak i niewielka baza gastronomiczna z ławkami i stołami." Od mojego ostatniego pobytu sporo tu się zmieniło. Trwa rozbudowa, nowe stoliki, sklepik, pełno tablic informacyjnych. Co najlepsze zaczęło wychodzić słońce.
Oj na taki moment to ja czekałem z pół roku jak nie dalej. Nagle patrzę, tu światło tworzy prawdziwą magię, przebija się pięknie przez chmury. Tak tylko latałem po śniegu i pstrykałem fotki. Śmiałem się, że chociaż będę miał jakieś jedno ładne zdjęcie do pokazania koledze, który tutaj mieszka i bywa tu bardzo często.
Dotarłem do miejsca mojego noclegu. Bardzo miły pan obsługiwał, w środku parę osób, zamówiłem zupę czosnkową (nie była blendowana, nie mój klimat). Na sali ładnie, krawaty tworzyły klimat i historię tego miejsca. Pokoje też w porządku, ciepło i gniazdko w pokoju. Nie mogłem na nic narzekać, a jeszcze miałem super widok nocny na Prudnik i okoliczne miejscowości. Gdyby nie cena 120zł za pokój jednoosobowy to bym tutaj z chęcią wrócił
Dzień 2 wkrótce...
