Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Relacje z Sudetów polskich i czeskich.
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7452
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Sebastian » 2026-10-17, 18:54

_laynn pisze:Hmm, kraftowo - tak, ale popularne piwa, koncerniaki mi bardziej czeskie smakują vs polskie. Stropramen, Budweiser czy Radegast kontra Tyskie, Żywiec, Lech i inne, zawsze wybiorę czeskie.

To się zgadza. Aha, jeszcze jest bezalkoholowy Birell, moje ulubione zagraniczne piwo wycieczkowe.
Awatar użytkownika
sprocket73
Posty: 6983
Rejestracja: 2013-07-14, 08:56
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: sprocket73 » 2026-10-17, 19:06

Czechy to prawie Niemcy... czyli Europa ;)
Awatar użytkownika
Pudelek
Posty: 9056
Rejestracja: 2013-07-08, 15:01
Lokalizacja: Oberschlesien

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Pudelek » 2026-10-18, 20:52

Smażony ser przejadł mi się jakoś 15 lat temu ;)

Swoją drogą, to rzadko obserwuję, by jedli go sami Czesi, za to cudzoziemcy wręcz przeciwnie. Wynika z tego, że jestem już Czechem :D
Staliśmy nad przepaścią, ale zrobiliśmy wielki krok naprzód!
Awatar użytkownika
_laynn
Posty: 1812
Rejestracja: 2024-08-10, 08:10

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: _laynn » 2026-10-19, 13:02

:zso To kiedy zmiana flagi?
Awatar użytkownika
Dobromił
Posty: 15413
Rejestracja: 2013-07-09, 08:33

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Dobromił » 2026-10-19, 17:47

Sebastian pisze:Czeska kuchnia to ogólnie nie jest szczyt marzeń. Słowacka zresztą też, wyjątkiem jest zestaw: bryndzowe haluszki i Kofola.


To dopiero jest paskudne. Prawie jak rybne paluszki.

Bardzo ładnie tam. Architektura miła oku.
Decyzją administracji Dobromił otrzymał nagany :
- za obraźliwą formę wypowiedzi oraz ironizowanie na temat innych użytkowników forum
- za niecytowanie w postach wypowiedzi, do których się odnosi
- za relację przypisaną do niewłaściwego działu
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7452
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Sebastian » 2026-10-29, 18:41

cz. 3. - Dolina Białej Opawy i nieoczywisty Pradziad

Obrazek

Wycieczka wzdłuż górskiego potoku Biała Opawa w czeskich Jesionikach prowadząca wzdłuż licznych kaskad i wodospadów górskiego wąwozu i otulony chmurami najwyższy szczyt tego pasma na początek.

Najdłuższy wariant tej wycieczki liczy 8,2 km i prowadzi od niewielkiego darmowego parkingu w Karlovej Studance aż do schroniska Barborka, skąd już jest niedaleko na najwyższy szczyt Jesioników, czyli Pradziad (po czesku Praded), liczący 1491 metrów wysokości.

Uwaga - żółty, środkowy odcinek szlaku, prowadzący przez najbardziej malownicze tereny, pełne mostków, drabinek oraz kaskad wodnych, w 2024 roku wskutek ulewnych deszczów uległ znacznemu zniszczeniu. W następnym roku został wyremontowany, ale od tego czasu zalecane jest przechodzenie tego odcinka tylko w górę, zwłaszcza latem, gdy jest tu sporo turystów. Według innych źródeł jest nawet zakaz schodzenia nim w dół. Wszystko w trosce o ich komfort i bezpieczeństwo.

Wybieram się na zwiedzanie doliny w drugiej połowie września, poza sezonem turystycznym, nieświadom rekomendacji (zakazu?) dotyczącej kierunku zwiedzania. Czasem nieświadomość się przydaje.

Swoją wycieczkę rozpoczynam od wyjazdu autobusem z Karlovej Studanki na parking Owczarnia (Ovćarna) znajdujący się pod Pradziadem. Autobus się zapełnia kuracjuszami - emerytami, wraz z jedną młodą dziewczyną jesteśmy chyba jedynymi przedstawicielami pracującego pokolenia. Dziś jest kiepska pogoda, duże zachmurzenie i niski poziom chmur. Z parkingu ma górze w ogóle nie widać szczytu i charakterystycznej wieży przekaźnikowej. W zasadzie taki miałem zamysł podczas wrześniowego tygodniowego pobytu w Jesionikach - wybrać się do Doliny Białej Opawy w niepogodny, pochmurny dzień, gdy będzie to lepszym wyborem niż wycieczka na górskie szczyty. W głębokim wąwozie pewnie i tak nie ma dużo słońca, a przekonałem się kiedyś, że w takim miejscach przebłyski słońca poprzez drzewa tworzą silne kontrasty nie do końca pożądane na zdjęciach. Dużo lepiej to wygląda przy braku słońca.

Na górze dużo niskich chmur, Pradziada nie widać w ogóle.

Obrazek

Zastanawiam się, czy będąc już na Owczarni jednak przejść się na Pradziada. Spacer na świeżym powietrzu w łatwym terenie (łagodne podejście asfaltem) w otoczeniu jesiennych barw - zaczynają mnie cieszyć takie drobiazgi. Idę, może stanie się cud i chmury się rozstąpią.

Obrazek

Cud się nie stał, choć wieża na Pradziadzie co chwilę odsłaniała się i zasłaniała, a coś tam było widać pomiędzy chmurami. Cudu nie było, za to był klimacik i zmienność.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Przy budynku wieży w 2015 roku postawiono wykonaną przez czeskiego rzeźbiarza Jiřiego Halouzkę rzeźbę legendarnego strażnika i ducha Jesioników.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Schodząc z Pradziada nie wracam już na Owczarnię, lecz skręcam w lewo na niebieski szlak rozpoczynający się w górnej części Doliny Białej Opawy przy Chacie Barborka.

Obrazek

Ten odcinek prowadzi wzdłuż stosunkowo niedużego jeszcze potoku, pośród już kolorowych jesiennych drzew, często dość wysoko nad strumieniem. Ciekawym widokiem są zżółknięte i rude paprocie dostosowujące się do jesiennego klimatu. Jest tu ich naprawdę sporo.

Obrazek

Obrazek

Momentami ścieżka prowadzi bardzo wysoko po zboczu głęboko wciętego wąwozu.

Obrazek

W dole Biała Opawa.

Obrazek

W pewnym momencie szlak żółty prowadzący z Owczarni oraz niebieski się rozdzielają – niebieski nadal prowadzi nad wąwozem, natomiast żółty schodzi do jego najciekawszego odcinka, pełnego kaskad wodnych, mostków i drabinek. W kontekście wszechobecnej wilgoci nie dziwi bujna roślinność. Panuje tu wszechobecna wilgoć, skałki są mokre, a stopnie duże. Dla kogoś nieprzyzwyczajonego do górskich wędrówek faktycznie zejście żółtym szlakiem w dół może być problematyczne.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Dolny odcinek wąwozu jest już spokojniejszy - ścieżka jest szersza, a spad terenu mniejszy. Nie znaczy to jednak, że woda Białej Opawy płynie tu nudnym, jednostajnym nurtem. Nadal jest sporo kaskad i uskoków na nurcie potoku.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Całość szlaku robi spore wrażenie, jego długość i zmienność krajobrazu pozwalają nacieszyć się w pełni tą wycieczką - inaczej wygląda to w górnej części, inaczej w środkowej (najciekawszej), a jeszcze inaczej, choć nadal interesująco, w jej dolnym odcinku. Wąwóz kończy się przy asfaltowej drodze. Dodatek w postaci zamglonego szczytu Pradziada też był ciekawy, niemniej na szczęście udało mi się go odwiedzić ponownie kilka dni później przy pięknej, słonecznej pogodzie.

Znajduje się tu niewielki, za to darmowy parking. Parkingi w nieodległej Karlovej Studance są płatne, choć cena nie jest zaporowa - 130 koron (ok. 24 zł) za cały dzień, za to płatność jest jedynie w gotówce. Wracam do auta właśnie przez Karlovą Studankę - urocze sudeckie uzdrowisko, którego zwiedzaniu będzie poświęcona osobna relacja na blogu.

c.d.n.
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7452
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Sebastian » 2026-11-02, 17:43

cz. 4 - Karlova Studanka

Obrazek

Czeskie sudeckie uzdrowisko z niezwykle ciekawą i dobrze zachowaną zabytkową architekturą.
Karlova Studánka zanim stała się popularnym uzdrowiskiem była osadą górniczą. Wydobywano tu rudy żelaza.
Pierwsze sanatorium zostało tu zbudowane w 1780 roku i też wtedy została dokonana pierwsza analiza składu chemicznego tutejszych źródeł. Korzystne warunki hydrogeologiczne umożliwiły tu powstawanie węglanowych wód mineralnych, aktualnie funkcjonuje tu osiem źródeł wód leczniczych.
Obecna nazwa miejscowości, która zastąpiła starą - Hubertov, funkcjonuje od 1803 roku i wywodzi się od Karola Ludwika Habsburga, wnuka Marii Teresy, będącego w latach 1801-1804 Wielkim Mistrzem Zakonu Krzyżackiego. Zakon ten zarządzał uzdrowiskiem aż do roku 1945, gdy zostało ono znacjonalizowane przez Czechosłowację – było ono częścią tzw. dóbr bruntalskich otrzymanych przez zakon w czasach wojny trzydziestoletniej.
Co ciekawe, uzdrowisko oparło się przemianom własnościowym po upadku komunizmu w Czechosłowacji i nadal całościowo jest zarządzane przez państwo.
Jest to drugie z odwiedzonych przeze mnie czeskich kurortów i podobno jedne z ciekawszych i ładniej położonych. Uzdrowisko jest ze wszystkich stron otoczone lasami i z racji położenia pomiędzy grzbietami górskimi ma unikalny mikroklimat i niezwykle czyste powietrze. Ponadto przepływająca przez miejscowość rzeka Biała Opawa oraz okoliczne kompleksy leśne wytwarzają wyższe od przeciętnego stężenie jonów ujemnych w powietrzu, co sprzyja wzmacnianiu odporności organizmu - nic dziwnego, że leczy się tutaj m.in. schorzenia alergiczne oraz dróg oddechowych.
Miejscowość uzyskała w pierwszej połowie XIX wieku charakterystyczny styl architektoniczny, w którym zbudowane są domy zdrojowe, pawilony i budynki uzdrowiskowe, zachowane w tym stylu do dzisiaj. Cała zabudowa wkomponowana jest w piękne założenia parkowo-ogrodowe, dużo uroku ma też płynąca przez miejscowość rzeka Biała Opawa, kaskady na niej i ścieżki spacerowe wzdłuż jej nurtu.
Co zwraca uwagę, to zachowana niezwykła spójność zabudowy z otoczeniem: ulica oraz chodniki są wyłożone kostką brukową (zero asfaltu) i nie widać żadnych krzykliwych szyldów, reklam i billboardów. Dbałość o zachowanie takiego klimatu uzdrowiska jest godna podziwu i naśladowania, zwłaszcza przez polskie, coraz bardziej zaśmiecane urbanistycznie kurorty. Cztery dni wcześniej odwiedzałem uzdrowisko Lázně Jeseník położone nieopodal i miałem tam identyczne spostrzeżenia. Da się? Da się, niech się Polacy uczą, o ile nie jest już za późno.
Teraz niezbędny wg mnie wstęp do zwiedzania logistyczno-meteorologiczno-fotograficzny. Pierwszy raz odwiedziłem Karlovą Studánkę pod koniec opisywanej w poprzedniej relacji wycieczce na Praděd (Pradziad) i do Doliny Bílej Opavy (Białej Opawy). Było już popołudnie, miejscowość leży w głęboko wciętej dolinie na linii wschód - zachód, więc pomimo tego, że na koniec dnia wyszło słońce, to w dole było już dużo cienia. Słońce w górze i cień w dolinie powodowały powstawanie niekorzystnych dla fotografii kontrastów.
Niemniej do Karlovej Studánki przyjechałem nazajutrz, zwiedzić już tylko samo uzdrowisko. Sytuacja meteorologiczna na ten dzień przedstawiała się tak, że mniej więcej do godziny 13 miało być solidne, prawie 100% zachmurzenie, a potem miał przyjść od zachodu front z bardzo silnymi opadami deszczu. Pogoda w sam raz na architektoniczną wycieczkę - paradoksalnie brak słońca może lepszy do zdjęć architektury, zwłaszcza jeśli to słońce łączy się z głębokimi cieniami, co daje zbyt głębokie. Przy braku słońca są one są mniejsze, a zdjęcie wbrew pozorom mogą być lepsze i ciekawsze, szczególnie w połączeniu z frontowymi chmurami.
Według mnie wyszło klimatycznie i interesująco, choć to oczywiście moja subiektywna opinia. Z drugiej strony podczas mojego tygodniowego pobytu w Jesenikach pogoda niespecjalnie dopisywała, trzeba było wykorzystywać to, co było.
Uzdrowisko Karlova Studánka to skupisko budynków położonych wzdłuż przebiegającej doliną drogi rozlokowanych na dystansie mniej więcej jednego kilometra. By je zwiedzić, wystarczy przejść przez miejscowość tam i z powrotem.
Na dwóch skrajach uzdrowiska znajdują się dwa płatne parkingi - parkowanie za cały dzień kosztuje 130 koron czeskich, czyli ok. 24 zł (stan na wrzesień 2026r.). Spod parkingów odjeżdżają autobusy na przełęcz Ovčarna, jeśli ktoś ma ochotę połączyć odwiedziny w Karlovej Studánce ze zwiedzaniem Pradziada i okolicznych gór czy Doliny Białej Opawy. Rozpoczynam zwiedzanie przy wschodnim parkingu.

VILA VLASTA

Budynek uzdrowiskowy Vila Wilhelm – wzniesiony w latach 1893–1894, a dziś znany jako Vila Vlasta – otrzymał swoją nazwę na cześć arcyksięcia Wilhelma Franciszka Karola Habsburga, Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego i syna założyciela uzdrowiska. Obiekt został wzniesiony przez Franza Meissnera, mistrza budowlanego z Bruntálu, według jego własnego projektu. Budynek wyróżnia się złożoną konstrukcją, narożną wieżyczką, kamiennym parterem ozdobionym rzeźbami umieszczonymi w niszach oraz piętrem o konstrukcji szkieletowej, wzbogaconym o balkony i dekoracyjne snycerskie detale. Po przebudowach w drugiej połowie XX wieku oraz modernizacji przeprowadzonej w 2005 roku, willa pełni obecnie funkcję obiektu noclegowego dla gości uzdrowiska.

Obrazek

Obrazek

VILA EUGEN

Willa została wzniesiona w 1890 roku według projektu wiedeńskiego architekta Franza Kachlera. Styl architekta wyróżnia się bogatą ornamentyką: łukami, zdobionymi szczytami, wieżyczkami, loggiami, balkonami oraz wyrazistymi gzymsami. Po II wojnie światowej willa funkcjonowała pod nazwą „Šarka”, jednak od 2011 roku ponownie nosi swoją pierwotną nazwę, upamiętniającą arcyksięcia austriackiego Eugeniusza – ostatniego wielkiego mistrza zakonu wywodzącego się z rodu Habsburgów Lotaryńskich (następcę Wilhelma). Obecnie willa jest wpisana do rejestru zabytków i pełni funkcję luksusowego obiektu noclegowego dla gości.

Obrazek

LAZENSKY DUM BEZRUČ

Kolejny obiekt hotelowy (na zdjęciu po lewej stronie), powstały pierwotnie jako parterowy budynek w 1824 roku i sukcesywnie rozbudowywany aż do 1894 oku. Na początku w budynku mieścił się zajazd Riedla, w którym kuracjusze spożywali posiłki obecnie funkcjonuje on jako obiekt noclegowy pod nazwą Spa House Bezruč.

Obrazek

LÁZEŇSKÝ DŮM LIBUŠE

Jeden z największych budynków uzdrowiskowych w Karlovej Studance powstały w latach kryzysu gospodarczego (1928–1931) według projektu wiedeńskiego architekta Antona Kostlera. Obiekt uzdrowiskowy „Libuše” oferuje kompleksowe usługi: zakwaterowanie, inhalatorium, elektroterapię, salę rehabilitacyjną oraz zabiegi z wykorzystaniem ciepła leczniczego. Wnętrza budynku umożliwiają również organizację koncertów, kongresów, seminariów, wykładów, szkoleń oraz innych wydarzeń o charakterze społecznym lub zawodowym.

Obrazek

Obrazek

LETNÍ LÁZNĚ

Budynek powstały w latach 1891-1893. Projektantem obiektu był wiedeński architekt Franz Kachler, twórca również pobliskiej willi Eugen. Budynek wzniesiono w miejscu dawnych stajni dla koni należących do gości; w czasie swego powstania stanowił on niezwykle nowoczesny kompleks uzdrowiskowy. Obecnie budynek funkcjonuje jako nowoczesne centrum balneoterapii, w którym na froncie znajdują się również restauracja i kawiarnia.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Portret Karola Ludwika Habsburga na jednym z budynków.

Obrazek

Nawet szkoła podstawowa wygląda stylowo, tylko kto do niej uczęszcza? Nie wygląda mi na to, by żyli tu stali mieszkańcy - chyba że mieszkają w budynkach uzdrowiska, w jakichś służbowych mieszkaniach.

Obrazek

HUDEBNI HALA

Budynek powstał w latach 1836–1837 jako „salon uzdrowiskowy” z inicjatywy wielkiego mistrza Maksymiliana III Józefa d’Este, według projektu architekta Antona Onderki. W budynku znajdowała się kuchnia wyposażona w stanowisko do przygotowywania i utrzymywania w cieple serwatki owczej, którą serwowano kuracjuszom. Tę metodę leczenia zarzucono w 1909 roku. Salon służył również jako przestrzeń rozrywkowa dla dzieci przebywających tu gości oraz jako miejsce spacerów dla pacjentów podczas niesprzyjającej pogody. Obecnie obiekt pełni funkcje kulturalne i jest miejscem organizacji ślubów oraz koncertów. Dawna kuchnia została przekształcona w bar dla występujących artystów oraz odwiedzających.

Obrazek

Obrazek

Tak się prezentuje Karlova Studánka w szerszej perspektywie, widziana spod Hudebni Hali.

Obrazek

KNÍŽECÍ DŮM

Ten w całości drewniany budynek w stylu empire, posadowiony na kamiennym fundamencie – z datą „1833” umieszczoną na szczycie – został zaprojektowany przez architekta Antona Onderkę. Obiekt powstał w okresie, gdy wiele budowli w samym sercu uzdrowiska rozbudowywano, dodając kolejne kondygnacje. Służył on jako letnia rezydencja dla wysokich rangą członków zakonu krzyżackiego. Do dziś zachowała się znaczna część oryginalnego wystroju wnętrz, w tym dekoracje sztukatorskie. W okresie powojennym budynek zaadaptowano na potrzeby badań lekarskich dla pacjentów. Obecnie mieści się w nim siedziba administracji uzdrowiska.

Obrazek

Obrazek

PITNÝ PAWILON

Jednym z istotnych symboli architektonicznych Karlovej Studánki jest pawilon zdrojowy, którego historia sięga 1864 roku. Aż do upadku monarchii obiekt ten nosił nazwę Wilhelms-Quelle (Źródło Wilhelma). Nazwano go tak na cześć Wilhelma Franciszka Karola Habsburga, który jako Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego zarządzał rozległymi dobrami na terenie północnych Moraw i Śląska – w skład których wchodziły pałace, zamki, wielkie majątki ziemskie, szpitale oraz uzdrowiska. Obecnie pawilon jest zasilany wodą z głębinowego źródła „Petr” do którego dostęp uzyskano w latach 60 XX wieku dzięki odwiertowi sięgającemu około 121 metrów w głąb ziemi. Woda ma dużą zawartość żelaza, czego dowodem jest rudy kolor wnętrza misy.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

SLEZSKÝ DŮM

Największy obiekt uzdrowiskowy w Karlovej Studance, liczący 108 miejsc noclegowych, zbudowany w latach 1909-1913 z inicjatywy arcyksięcia austriackiego Eugeniusza. Pierwotna jego nazwa to Lotrinský Dům (Dom Lotaryński). Nazwa nawiązywała do Lotaryngii i dynastii lotaryńsko-habsburskiej. Było to odniesienie do historycznych związków dynastii Habsburgów z tym regionem Europy. Brak jednoznacznej informacji, kiedy obiekt uzyskał obecną nazwę. Jest on świeżo po gruntownej renowacji, która miała miejsce w 2025 roku.

Obrazek

KĄCIK BOTANICZNO-PARKOWY

Jak wspominałem we wstępie relacji, całość uzdrowiska jest zgrabnie wkomponowana w ładny kompleks parkowo-ogrodowy, są klomby, fontanny, a nawet kącik geologiczny. Skrajem miejscowości płynie Biała Opawa, tu już o uregulowanym nurcie.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

HUBERTUS

Zwiedzanie kończę przy Hubertusie. To współcześnie zachowane apartamenty wczasowe, ale zachowujące stylistykę uzdrowiska. Znajduje się tu drugi w Karlovej Studance parking, przy parkingu jest niewielki bufet, a z jego tyłu wodospad. Na chwilę się nawet nieznacznie rozpogadza się, niemniej to taka cisza przed burzą.

Obrazek

Obrazek

Na takim przyjemnym spacerze mija mi większość przedpołudnia. Po obejrzeniu wodospadu idę do bufetu uzupełnić kalorie i płyny, czyli biorę zestaw: langosz + kawa. Po przerwie gastronomicznej wracam niespiesznie przez uzdrowisko ciesząc się brakiem deszczu, choć robi się coraz bardziej mroczno. Mniej więcej w 3/4 drogi powrotnej nagle spada na mnie ściana deszczu, na szczęście wziąłem kurtkę przeciwdeszczową na tę okoliczność. Szybko idę do auta i wracam do Vrbna pod Pradedem, gdzie mieszkam w czasie tego urlopu. Pada mocno aż do wieczora. Co by nie mówić, był to dobrze wykorzystany dzień.

c.d.n.
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7452
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Sebastian » 2026-11-05, 17:38

cz. 5 - Andelska Hora - Vrbno pod Pradedem

Obrazek

Krótka wycieczka na krótki pogodny poranek w Jesionikach.

Mapka: https://mapy.com/s/hozufuzoju

W zasadzie trudno nazwać to wycieczką, raczej to jest to krótki spacer, którego głównym celem jest znajdujące się nad miejscowością Andelska Hora wzgórze Anensky Vrch, stojący pod nim kościół św. Anny oraz prowadząca do tegoż kościoła aleja lipowa z przyległymi łączkami. Dalszy etap spaceru, czyli przejście lasem do Vrbna pod Pradedem jest wykonywany niejako przy okazji, ponieważ we Vrbnie mieszkam podczas swojego tygodniowego urlopu w Jesionikach.

Z Vrbna przyjeżdżam lokalnym autobusem. Jest śliczny wrześniowy poranek, słońce mocno przyświeca, o co nie było łatwo podczas tego urlopu. Idę na górę, najpierw pośród zabudowań, a potem lipową aleją prowadzącą pod sam kościół. Przy okazji zbaczam na łąki po obu stronach alei, bo poranek jest tak uroczy, że nie sposób tego nie zrobić: piękne jesienne kolorki, błękit nieba i biel chmurek, a do tego poranne mgiełki snujące się jeszcze w dole. Cieszę się chwilą, a dojście pod kościół oczywiście się wydłuża - choć to bardzo dobrze spędzony czas.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
aleja lipowa

Obrazek

Obrazek
aleja lipowa

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
wieża kościoła w Andelskiej Horze

Obrazek

W międzyczasie chmurzy się i słońce znika na całą resztę dnia.

Obrazek

W alei lipowej korzystam z dobrodziejstw odchylanego wyświetlacza w moim Nikonie. Moje kolana lubią to.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Pod kościołem robi się już zimno i wietrzno. Szkoda, bo widoki na okoliczne wzgórza i łąki dużo by zyskały w słońcu.
Kościół św. Anny to barokowa świątynia wzniesiona w latach 1767-1769 i poświęcona rok później. Po II wojnie światowej kościół popadł w ruinę, ale odzyskał dobry stan techniczny dzięki przeprowadzonemu w latach 2009-2010 remontowi połączonemu z renowacją wnętrza: organów, obrazów i rzeźb.

Obrazek
kościół św. Anny

na łąkach za kościołem:

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Do Vrbna idę szeroką leśną drogą, bez większych podejść, która jest jednocześnie czerwonym szlakiem. Niewiele tam się dzieje, dwa miejsca godne wspomnienia to pewien budynek na pewnej polanie i pewna żaba.

Obrazek

Obrazek

Budynek opisany jest na mapie jako Anenska Myslivna leżąca na polanie o tej samej nazwie. To mała chatka myśliwska, obok której straszy dużo większy od niej budynek zbudowany z pustaków trochę bezładu i składu. Ponoć chatkę można również wynająć, choć szczegółów brak. Leży ona w lesie, tak naprawdę pośrodku niczego, co może być zarówno wadą, jak i zaletą.

Obrazek

Dość dziwny pomnik – obelisk, na którego szczycie widzimy figurkę sowy, znajduje się w miejscu, w którym pewien ksiądz dostał udaru i padł martwy na ziemię – tak przynajmniej informuje tablica stojąca obok pomnika

Obrazek

Obrazek

Schodząc już do Vrbna wychodzę na sporą widokową polanę. Przy ścieżce znajduje się źródełko „Mirkuv Pramen” a na polanie z widokiem na Vrbno pod Pradedem i otaczające go wzgórza jest postawiona huśtawka. Druga podobna huśtawka znajduje się po drugiej stronie Vrbna, na zboczach Vetrnika.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Z polany schodzę już do miasteczka kończąc tę krótką spacero - wycieczkę. Szczególnie przypadł mi do gustu jej początek. Zawsze to coś.

c.d.n.
Awatar użytkownika
_laynn
Posty: 1812
Rejestracja: 2024-08-10, 08:10

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: _laynn » 2026-11-05, 19:48

Wrzesień jakoś mi się kojarzy z bardzo ładną pogodą, no poza końcówką. Szkoda, że nie trafiłeś na słoneczną pogodę, bo te góry wyglądają strasznie ponuro.
Ale za to z wielką przyjemnością poczytałem o Karlowej S. - z Pradziada relacji było dużo, a o KS mało kto pisał. Ładna miejscowść.
Z ciekawości, można prosić o jakieś info o kwaterze? Czy będzie później?
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7452
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Sebastian » 2026-11-05, 19:59

_laynn pisze:Wrzesień jakoś mi się kojarzy z bardzo ładną pogodą, no poza końcówką. Szkoda, że nie trafiłeś na słoneczną pogodę, bo te góry wyglądają strasznie ponuro.
Ale za to z wielką przyjemnością poczytałem o Karlowej S. - z Pradziada relacji było dużo, a o KS mało kto pisał. Ładna miejscowść.
Z ciekawości, można prosić o jakieś info o kwaterze? Czy będzie później?

Ja właśnie byłem w tej końcówce: 19-27 września, trochę pechowo. Ale dwa ostatnie dni (będą jeszcze dwie relacje) były pogodne i słoneczne, więc całościowo nie wyszło źle.
Kwaterę miałem we Vrbnie, ale to nic specjalnego, nie ma o czym pisać - zwykłe mieszkanie w bloku (choć miało wszelkie wygody), a Vrbno wybrałem ze względów logistycznych, Apartman 604: https://www.booking.com/hotel/cz/apartman-604.pl.html
Awatar użytkownika
_laynn
Posty: 1812
Rejestracja: 2024-08-10, 08:10

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: _laynn » 2026-11-05, 20:17

A i wszystko jasne, w sumie to też tak myślałem, że to może był koniec września.
Dzięki za info o kwaterze.
Awatar użytkownika
Coldman
Posty: 2024
Rejestracja: 2020-05-19, 22:34
Lokalizacja: Wysoczyzna Kaliska
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Coldman » 2026-11-05, 21:05

Co do Pradziada, fajnie, że udało ci się pochodzić po tamtych rejonach. Ja w swojej relacji pokazywałem jakie to jest wyzwanie wchodzić żółtym w zimowej porze :D Może i większa frajda, ale Tobie za to lepszy klimat towarzyszył.

Do Architektury to nawet nie nawiązuje, jeszcze do tego nie dorosłem :D

Ten spacerek równie ciekawy w takie bardziej nieznane miejsce, ale jak najbardziej ładne.
W Źródełkach latem bardzo chętnie przepłukuje usta i mocze się. Kubek bardzo w tym pomaga :D
Świat gór! Aby go nazwać swoim, trzeba zainwestować znacznie więcej niż krótkotrwałą radość oczu. I może dlatego właśnie człowiek naprawdę kochający góry chce znosić trudy, wyrzeczenia i niebezpieczeństwa na ich skalnych szlakach
Awatar użytkownika
buba
Posty: 7113
Rejestracja: 2013-07-09, 07:07
Lokalizacja: Oława
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: buba » 2026-11-05, 22:40

Przejeżdżałam w zeszłym roku przez Karlovą Studanke i bardzo mi się tam miejscowość podobała. Właśnie ten brak asfaltu, reklam, nowych budynków - jak kurort przeniesiony z innych czasów. Nie zatrzymalismy się wtedy bo akurat był jakiś festyn więc kociokwik był niemiłosierny, ale sobie obiecaliśmy, że musimy kiedyś tam wrócić. Ciekawie bedzie połazić, bo jednoczesnie mocno mi przypomina Janske Koupele, tylko takie, które nie zostało opuszczone.
"ujrzałam kiedyś o świcie dwie drogi, wybrałam ta mniej uczęszczaną. Cała reszta jest wynikiem tego, że ją wybrałam"

na wiecznych wagarach od życia..
włodarz
Posty: 3116
Rejestracja: 2014-05-13, 17:38
Lokalizacja: Góry Sowie

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: włodarz » 2026-11-08, 20:07

"Moja" Karlova Studanka tak wyszła:
http://sudeckieilustracje.pl/index.php/ ... rpien-2026
Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 7452
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: Pierwsze w życiu czeskie wakacje

Postautor: Sebastian » 2026-11-11, 14:03

cz. 6 - Grzbietem Jeseników od Pecnego po Pradeda

Obrazek

Wrześniowa, pełna jesiennych kolorów wycieczka po głównej atrakcji Jeseników w czeskich Sudetach - grzbiecie rozciągającym się pomiędzy wymienionymi w tytule relacji górami.

Na miejsce wycieczki docieram najłatwiejszym, najszybszym i najdroższym wariantem -wyjeżdżam samochodem na parking Ovčarna znajdujący się pod najwyższym szczytem Jeseników – Pradedem. Parkowanie tam kosztuje w sezonie letnim 800 koron czeskich, czyli ok. 145 zł (stan na wrzesień 2026) i jest zdecydowanie droższe np. od wyjazdu autobusem z Karlovej Studanki + parking tam (dwa bilety autobusowe po 80 koron + opłata parkingowa 130 koron), ale co mi tam, życie jest jedno. Poza kosztami takie rozwiązanie ma kilka zalet, a jedną z nich jest możliwość wczesnego przyjazdu na Ovčarnę (to główny plus) i późniejszego zjazdu na dół.

Jestem na górze najwcześniej jak się da - wyjazd samochodem z parkingu Hvezda jest możliwy od 7 rano, co daje mi ponad godzinę przewagi nad autobusem. Czy gra jest warta świeczki, tzn. wydanych czeskich koron, to już niech każdy oceni według preferencji własnego portfela.
Na parkingu oczywiście pusto. Jest około pół godziny od wschodu słońca, jeszcze na niebie są ciepłe kolory poranka. Zapowiada się piękny i słoneczny dzień aż do wieczora, oby tak było.

Obrazek
Praded o świcie

Na szlaku też jest pusto i pięknie. Ciepłe barwy poranka współgrają szczególnie mocno z jesiennymi kolorkami krajobrazu. Gdzieś w dole snują się resztki porannych mgieł. Choć to już nie wschód słońca, to lubię takie poranki. Jest rześko i miło. Tak miło, że w euforii zbaczam nieco pod skałki Petrovy Kameny, ups. Cytując Ryszarda Ochódzkiego z filmu „Miś" - trudno, co robić.

Obrazek
Petrovy Kameny z oddali

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
po lewej Praded, po prawej Góry Opawskie

Obrazek

Obrazek
Petrovy Kameny troszkę bliżej

Obrazek

Wędrówka czerwonym szlakiem to spacer po rozległym terenie, z niewielkimi tylko przewyższeniami. Na pierwszym etapie szlaku mijamy trzy góry (Vysoka Hole, Velky Maj. Jeleni Hrbet), ale w czasie wędrówki ciężko je jakoś „wychwycić" bo szlak biegnie płasko, często pod tymi względnie niewielkimi, ale rozległymi szczytami. Trochę mi to przypomina odwiedzone siedem lat wcześniej Karkonosze.

Obrazek
Dlouhe Strane, Śnieżnik i mój cień

Obrazek
szlak przez Vysoką Holę

Obrazek
resztki porannej inwersji

Obrazek

Obrazek
Pecny, Bridlična Hora, Jeleni Hrbet

Obrazek

Obrazek

Jesień pełną gębą:

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Krwista czerwień z daleka i z bliska:

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Jest ładnie, pogoda jest idealna, jesienne kolorki są cudowne, jeśli mi czegoś brakuje na tej wycieczce, to może bardziej rozległych widoków na okoliczne góry, tych beskidzkich wieloplanów, ponieważ płaski grzbiet relatywnie wysoko porośnięty lasem na wiele nie pozwala. Ale to taki maleńki minusik, bowiem trasa mi się bardzo podoba - krajobrazy są przepiękne i wrześniowo kolorowe. Bardzo ważne w tym wszystkim jest to, że nie jest trudna. Chyba idealnie trafiłem z porą roku, choć ten szlak zimą również jest bardzo interesujący, o czym się mogłem przekonać oglądając w internecie zimowe zdjęcia stąd.

Obrazek

Szlak ten też dobrze współgra z moimi preferencjami górskimi: bardzo lubię połoninowe szlaki w otwartym terenie w górach o wysokości 1300-1700 metrów takich jak np. Mała i Wielka Fatra czy Bieszczady. Te miejsca idealnie wpisują się w ten klimat.

Obrazek

Powoli pojawiają się turyści, najpierw pojedyncze osoby idące tak jak ja z Ovčarni, potem pojawia się coraz więcej osób idących z przeciwnego kierunku, z Malej Moravki lub z Przełęczy Skritek.

Obrazek

Na przełączce między Jelenim Hrbetem i Bridlicną Horą, zwanej „Jeleni Studanka” znajduje się źródełko o tej samej nazwie. Dziś jest raczej chłodno, ale w upalny dzień takie źródełko może być bardzo przydatne. Niemniej korzystam.

Obrazek

Obrazek
źródełko Jeleni Studanka

Obrazek

Parę zbliżeń:

Obrazek
Mraverečnik

Obrazek
Praded

Obrazek
Śnieżnik

Za przełęczą dochodzę już do pierwszego celu dzisiejszej wycieczki, jakim jest szczyt Pecny. To w zasadzie niewielka kumulacja płaskiego grzbietu z wyrastającą z podłoża niewielką skałką, na którą można legalnie wejść i z której można rozejrzeć się dookoła. Wreszcie jakieś „porządne" szczytowe widoki, choć jak pisałem wcześniej - szlak jest piękny i ma sporo innych zalet, niekonieczne z gatunku dalekich obserwacji, dużo się dzieje w najbliższym otoczeniu ścieżki.

Obrazek
Pecny

Obrazek
na horyzoncie Śnieżnik

Obrazek
Mraverečnik, Dlouhe Strane

Obrazek
Bridlčna Hora, Praded, Vysoka Hole

Obrazek

Obrazek
widok na zachód

Obrazek
Vysoka Hole

Wracam na Ovčarnę w zasadzie tą samą drogą, bo pilnuję się mocno, by tym razem nie zejść ze szlaku. Teraz to jest trudniejsze biorąc pod uwagę dużą liczbę turystów wędrujących w obie strony, wystarczy iść ich śladem. Jako że trasa „z powrotem" taka sama jak „tam", to zaprezentuję wam jedynie kilka impresji i widoczków.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Śnieżnik

Obrazek
Dlouhe Strane

Obrazek

Obrazek

Na parkingu jest sporo samochodów i spory ruch turystyczny. Zaliczam krótką wizytę w barze i kontynuuję wycieczkę. Teraz Pradziad asfaltem. Byłem tam we mgle kilka dni przy okazji zwiedzania Doliny Białej Opawy, teraz jest okazja wyjść tam przy pięknej, słonecznej pogodzie. Jest już popołudnie, ale nadal sporo ludzi idzie na szczyt, choć są momenty gdy na drodze jest pusto. Nie ma się co dziwić, jest słoneczna sobota, a miejsce jest popularne i łatwo dostępne.

Obrazek

Obrazek
Vozka, Keprnik

Obrazek

Obrazek

Na szczycie Pradziada znajduje się wielka wieża telekomunikacyjna. Obchodzę wieżę dookoła, niestety cały teren za drogą jest ogrodzony (trwają jakieś remonty), nie można zejść z niej nawet na krok. Widoczność jest nawet niezła, szkoda tylko tego ogrodzenia.

Wieża wraz z charakterystyczną podstawą na „trójnogim" piane jest najbardziej emblematycznym elementem szczytu, jej łatwa do rozpoznania z daleka sylwetka jest widoczna z wielu okolicznych miejsc. Wieża ma 146,5 metra całkowitej wysokości i została zbudowana w latach 1969-1980 w miejscu poprzedniej wieży zbudowanej w latach 1904-1912 z kamienia pochodzącego z pobliskich Tabulovych Skał. Wybór materiału był niefortunny, gdyż kamień był bardzo podatny na warunki atmosferyczne - wieża niszczała, a 1959 roku się zawaliła, a jej resztki zostały rozebrane.

W wieży oprócz urządzeń telekomunikacyjnych mieści się hotel wraz z restauracją oraz stacja meteorologiczna.

Obrazek

Obrazek
Ovčarna, nad nią Vysoka Hole

Obrazek
Śnieżnik, Vozka, Keprnik

Do bufetu wewnątrz budynku spora kolejka, interesującym zjawiskiem jest pobierana kaucja zwrotna 50 koron czeskich (ok. 9 zł) za kubki do napojów. Ciekawa opcja i według mnie lepsza niż naczynia jednorazowe.

Przed budynkiem stoi rzeźba pradziada, legendarnego ducha i strażnika gór, a popołudniowe wrześniowe słońce wisi już nisko na niebie. Zalegam na chwilę na trawie przed budynkiem i wracam na parking.

Obrazek

Obrazek

Do auta docieram już po odjeździe ostatniego autobusu. Całe szczęście, że mam jak wrócić na dół. Gdy pakuję się do samochodu, podchodzi do mnie para Polaków i pyta się, czy mogą się ze mną zabrać, bo im właśnie ostatni autobus uciekł. Jasne, nie ma problemu. Trzeba sobie pomagać. Nieraz zabierałem autem turystów po drodze w różnych miejscach, tak też czynię dzisiaj. To dobry uczynek, który gdzieś tam do mnie wróci przy mojej potrzebie - taką mam zasadę, że „karma wraca" i trzymam się jej przez całe życie.

Biorąc pod uwagę niezbyt dobrą pogodę jaką miałem do tej pory podczas tygodniowych wakacji w Jesenikach, to ta wycieczka, która miała miejsce w ich przedostatni dzień, jest dla mnie właśnie takim „powrotem karmy". Warunki mi niesamowicie „siadły”, była piękna pogoda przez cały dzień, a trasa była pełna intensywnych kolorów. Zadowolony bardzo jestem.

c.d.n.

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 17 gości